Europa

5 februari 2012 Jan Pompe 684

Over het bouwen van samenhangende afsprakensystemen

Ik woon met mijn familie in een huis. In ons huis gelden afspraken die ooit door mijn ouders zijn ingesteld. Mijn ouders hebben deze afspraken geleerd van hun eigen ouders. Zo hebben deze afsprakensystemen een duizenden jaren oude geschiedenis. Een afspraak is bijvoorbeeld dat we Nederlands spreken. Door de afspraken wonen we vredig samen. Mijn pa verdient geld, mijn ma doet de boodschappen en kookt. Wij, de kinderen, helpen mee.

 Voor de hele stad

Het huis staat in een stadje. Ook in het stadje gelden al eeuwen afspraken. Sommige inwoners zijn in dienst van de gemeente en onderhouden de plantsoenen, anderen halen de vuilnis op of regelen het verkeer. We hebben onderwijs, politiebescherming, wegen en we bezorgen elkaar geen overlast. Sommige afspraken in de huizen worden gecontroleerd door het stadje, door de gemeente. In de huizen zijn er regels die voor alle inwoners gelden. Kinderen moeten bijvoorbeeld overal naar school en mogen niet worden geslagen. Deze afspraken gelden voor alle huizen in het stadje.

Op landelijk niveau

Het stadje ligt in een land. Ook in het land bestaan afspraken die voor elke stad en daarmee voor elk huis gelden. Zo hebben we een gemeenschappelijk leger om ons te verdedigen, coördineren we het onderwijs en doen we wetenschappelijk onderzoek. Ook zijn er wegen door het hele land, worden de dijken onderhouden, hebben we één munt en worden de kosten van de gemeenschappelijke voorzieningen via een afsprakensysteem gedeeld.

In Europees verband

Het land maakt zelf ook weer deel uit van een afsprakensysteem, namelijk Europa. Dit nieuwe afsprakensysteem biedt voor elk land, voor iedere stad en daarmee voor alle inwoners, nieuwe voordelen. Denk aan onderlinge handelsbetrekkingen, bescherming tegen andere overheersende economieën, gezamenlijke legers, opvang van vluchtelingen of klimaatafspraken.

Wereldwijde afspraken

Europa is ook onderdeel van een afsprakensysteem, namelijk dat van de Verenigde Naties, het meest omvattende afsprakensysteem op aarde. Op den duur zullen we daar allemaal actief deel van uitmaken. Ook dit afsprakensysteem (universele rechten van de mens, rechten van het kind, …) is bevorderlijk voor mij en mijn huishouding. Oorlogen worden voorkomen, handelsbetrekkingen wereldwijd gecontroleerd en grondstoffen verdeeld. Dat is althans de uiteindelijke bedoeling. Zo kan iedereen in zijn huis, in zijn stad, in zijn land, in zijn werelddeel, op de aarde wonen.

Natuurlijke ontwikkeling

Dat is waar we naartoe gaan en daar zijn we al duizenden jaren mee bezig. Volgens de filosoof Immanuel Kant (1724 – 1804) is deze nooit eindigende ontwikkeling, het bouwen van samenhangende afsprakensystemen, een natuurlijk proces. Zoals mieren een nest bouwen ten bate van elke mier, zo bouwen mensen afsprakensystemen ten bate van ieder mens, aldus Kant. En zie, de eindfase van wereldbestuur is zelfs al deels gerealiseerd. Alle huizen, organisaties en landen kunnen functioneren dankzij de afsprakensystemen waar zij deel van uit maken. Zo kan ik in mijn huis wonen dankzij mijn stad, dankzij mijn land, dankzij Europa en dankzij de wereld.

Lang leve de Euro!

Jan Pompe, managementfilosoof

IJsselstein, 6 januari 2012

Wilt u reageren? Stuur uw reacties naar jan.pompe@axisinto.nl.